Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

Κυριακες

Το προβλημα με τις Κυριακές ειναι πως δεν τις προλαβαινω. Σαν να τρεχω να τις απολαυσω και συνέχεια μου ξεφευγουν.
Ενα βιβλιο, μια πολυθρονα και κουπες με γαλλικο φουντουκι. Απο την αλλη Κυριακή θα μπορουσε να ειναι βολτες στο παρκο με το σκυλο μου και κρύος καφες στο χερι με παρεα και κυνηγητό. Ισως να είναι μπεργκερ και παγωτα και νυχτα με ταινια και σειρές με κάποιον δικο σου. Σιγουρα η Κυριακή θελει χουζουρεμα. Κάποιον να σε ξυπναει. Θελει και πρωινο. Ισως στο κρεβάτι κατι ζεστο. Η ίσως κατι δροσερο σε καποιο μικρο μαγαζακι γεματο παρεες που μιλουν για σειρες, ταινιες και βιβλια.

Ισως η Κυριακή θελει θάλασσα ή εκδρομη στα χιονια.

Η απλα χουζουρεμα και αγκαλιά.

Δεν ξερω αν μου αρεσε ο Paul Auster, ξερω πως με προβλημάτισε εσωτερικα. Αναδειξε δικα μου προβληματα, η ανάγνωση, και αυτο σιγουρα τον κανει πιο ξεχωριστο στην καρδια μου.
Η Εμιλια Λακμπεργκ και η παγωμενη πριγκίπισσα ειναι ενα πανεμορφο αστυνομικο με τρομερά ξενέρωτο τελος. Σας λεω αλήθεια. Αλλα διαβαστε το θα σας αρεσει.

Πρωτη φορα ξεμενω απο ταινίες. Μαλλον θα αποτελειωσω τα νουαρ το Πασχα. Θα παω ομως να δω και την Σταχτοπούτα.

Οι τελευταίοι μου μισθοί φευγουν στα βιβλια και τα fresh line. Υπεροχο κακο!!! Μαγεια και τα 2.

Βαρεθηκα την σκοτεινιά του καιρου. Βαρεθηκα την αβεβαιότητα. Βαρεθηκα να νιωθω αυτο το αδηφάγο κενο μεσα μου.
Γεμίζω τις μερες με φιλους, βιβλια, σειρες και Ποδόσφαιρο. Οσο και να το αγνοώ ομως, με τρωει. Με καταπίνει.

Θελω να μαθω τον κοσμο. Οχι να τον γνωρίσω, να τον μαθω. Οι τελευταίοι μου μισθοι θα πάνε Ισπανία. Εχω ποντάρει πολλα συναισθήματα σε αυτο το ταξίδι. Δεν ξερω τι σημαίνει αυτο. Ή αν βοηθαει κάπου. Παντως γεμιζει την καρδια μου.
Θελω σαν τρελή αυτο το ταξιδι ομως. Αυτη ειναι η αληθεια. Αυτη η χωρα θα ειναι αλλωστε παντα η καψουρα μου.
Το Πασχα θα συνεχίσω με Ερωτοτροπιες, Αλμοδοβαρ και Medianeras.

Bueans Noches Guapas, a y Hala Madrid!!