Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Μύρισε Χριστούγεννο!

Να που τελείωσε και ο αγαπημένος μήνας του χρόνου, ήρθε και του Αγίου Αντρέα που επίσημα το σπίτι στολίζετε (μη κοιτάς που εμείς το κάναμε το σουκου) και τα πάντα μας πηγαίνουν γοργά προς τα Χριστούγεννα!
Και γω είμαι εδώ! Στο στολισμένο διακριτικά σπιτάκι μου! Τι κι αν μου λείπουν οι δικοί μου, εγώ είμαι έτοιμη  να γνωρίσω το άγνωστο... Να μάθω από το να σκουπίζω και να μαγειρεύω, να αντιμετωπίζω νέους ανθρώπους με διαφορετικά γνωρίσματα και ιδιοσυγκρασίες με διαφορετικές απόψεις και συνήθειες, μέχρι και να αντέχω την έλλειψη όσων αγαπώ αλλά και να αγαπώ την ησυχία του σπιτιού μου!
Διαφορετικοί άνθρωποι, ακόμα και εσύ φίλε αναγνώστη είσαι τόσο διαφορετικός! Δεν ζω σε μικρή πόλη, οκ δεν το λες και Βερολίνο τον Πειραιά αλλά μαζί με την Αθήνα, όπου και μεγάλωσα, αποτελούν μια μεγάλη έκταση για απόκτηση εμπειριών, κι όμως τους πιο διαφορετικούς ανθρώπους εγώ τους γνώριζα όποτε ήμουν μακριά από κει.
Στην κατασκήνωση γνώρισα τους πιο παράξενους χαρακτήρες, παράξενους σε σχέση με τους ανθρώπους που τόσα χρόνια γνώριζα, άλλες κουλτούρες, άλλες συνήθειες άλλες συμπεριφορές... 
Εδώ είναι το δεύτερο μέρος που γνώρισα ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων, από πολύ μακρινά μέρη της Ελλάδος, που είτε έχω πάει είτε όχι. Και το πιο εντυπωσιακό είδα ανθρώπους να σε κρίνουν και να σε κάνουν παρέα με βάση τον τόπο σου. Όχι ποτέ δεν θα έμπαινα στην διαδικασία να κρίνω κάποιον από το που μένει... ούτε καν από την πρώτη εικόνα που θα μου δώσει.
Αυτό μου δίνει λοιπόν την ευκαιρία να περάσω σε ένα θέμα πολύ δύσκολο για μένα.
Και εδώ θα πω ένα παράπονο που είχα από μικρή (μικρή όταν λέμε βλέπε γυμνάσιο). Βλέπεις εδώ δεν ήρθα να κάνω σχέσεις ζωής όπως είπα και χτες (βέβαια ότι πιο όμορφο προκύψει καλοδεχούμενο) γιατί υπάρχουν 2,3 ψυχές εκεί έξω που εσύ μπορεί να τις προσπερνάς στον δρόμο αλλά εμένα είναι σχεδόν όλος μου ο κόσμος μαζί με την οικογένεια μου. Γιατί όπως συμφωνήσαμε κάποτε με μια από αυτές τις ψυχές οι "φίλοι είναι τα αδέρφια που επιλέγεις" και για μένα αυτές είναι όχι μόνο σχέσεις ζωής αλλά μια ζωής.  
Αυτή  η ψυχή κάποτε, που λες, είχε ένα αγόρι που δεν με συμπαθούσε. Καθόλου ρε παιδί μου κι ας μην μου το είχε πει ποτέ κανείς. Το ξέρεις, το νιώθεις πότε κάποιος δεν σε συμπαθεί, εεε έτσι και γω! Αυτό ποτέ δεν με πείραξε ιδιαίτερα, δεν με ένοιαζε. Αυτό που με ενοχλούσε είναι που δεν προσπάθησε ποτέ να με γνωρίσει και με αντιπαθούσε τόσο πολύ μονάχα μέσα από τις 2,3 επαφές που είχαμε η κάθε μια των10'. Αλλά ακόμα και αν ξεπέρναγα το γεγονός ότι κάποιος που ποτέ δεν με ενδιέφερε με αντιπαθούσε δεν μπορούσα να καταπιώ το γεγονός ότι αυτός ήταν με έναν από τους πιο αγαπημένους μου ανθρώπους ο οποίος δεν έκανε πότε τίποτα για να αποτρέψει αυτήν την κατάσταση και την ανεχόταν. Οκ αυτός δεν με ήξερε εσύ; 
Η δικαίωση μου; όταν με γνώρισε με συμπάθησε λέει! Γιατί μου έδωσε μια ευκαιρία, να του αποδείξω ποια είμαι. Φίλε μου δεν θέλω να με συμπαθείς. Δεν ταιριάζουν όλοι με όλους!Αλλά όχι να με κρίνεις όταν δεν με ξέρεις καν. 
Ποτέ δεν το συζητήσαμε ευθέως, είμαι τόσο χαρούμενη που σε λάτρευε κάποιος τόσο αλλά ποτέ δεν τον χώνεψα αυτόν τον "κάποιο" που με έκρινε στα μάτια σου τόσο "ελαφρά τη καρδία".
Ποτέ μην κάνεις όσα δεν θες να σου κάνουν, έτσι και γω, δεν σε κρίνω..δε είμαστε φίλοι δεν ξέρω τις εμπειρίες σου.. αλλά πάντα θα δίνω ευκαιρία σε κάποιον να τον γνωρίσω γιατί πάνω κάτω όλοι οι άνθρωποι έχουν κάτι να μας δώσουν που θα αξίζει τον κόπο.

Το αστείο είναι πως αυτή η ψυχή θα το διαβάσει, θα το καταλάβει θα χαμογελάσει γιατί ξέρει πως την λατρεύω και θα συνεχίσει χωρίς να το συζητήσει ποτέ. Γιατί όταν έχεις φιλίες και σχέσεις σαν τις δικές μας, η απόσταση σε κάνει πιο δυνατό και ξέρεις κάθε αντίδραση πριν καν συμβεί. Να έχουμε ένα κρύο Δεκέμβρη, γεμάτο και με μπόλικες εμπειρίες!  
ΥΣ Όσο καλά με ξέρεις σε ξέρω.
ΥΣ1 Στην Χώρα των θαυμάτων ετοιμάζουμε και μελομακάρονα με το καλό! 



Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Εσείς τα παράξενα πλάσματα..

Είναι αργά και γω είμαι πτώμα, δεν είμαι σίγουρη τι θέλω να πω αλλά ξέρω σίγουρα για τι θέλω να πω και αυτό είναι που μετράει.
Άντρες!
Ναι για αυτούς! Είναι, βλέπεις, που τους άντρες τους αγαπώ και τους νοιάζομαι ειλικρινά. Μη κοιτάς που θα πω ένα "Άντρες πεταμένα λεφτά" που και που. Πάντα θα συμπληρώσω "όλοι εκτός από τον πατέρα μου". Ξέρεις γιατί;" Γιατί ο πατέρας μου είναι η απόδειξη ότι άμα θέλουν αυτά τα πλάσματα είναι υπέροχα!

Όμως γιατί αγαπητή αναγνώστρια εσύ όλο και κάποιον θα θες να χαστουκίσεις που και που (αν όχι στάνταρ έναν μια φορά τη μέρα); Απλό οι άντρες έχουν ένα θέμα δεν κάνουν σύνθετες σκέψεις. Ότι είναι φαίνεται. Τίποτα άλλο ούτε παράξενα βλέμματα, μυστικά, πάθη και ψέματα, αυτά είναι για μας, για την διατριβή μας. Αυτό το μιλάω ώώώώρες με την κολλητή για να μου πει γιατί με είδε έτσι γιατί μου έκανε αυτό εκείνο τ΄άλλο είναι καθαρά γυναικεία συνήθεια. Τούτοι είναι αλλιώς! Νιώθω; τι νιώθω; έρωτα; σεξουαλική ένταση; φιλία; αυτό και θα είναι. Δεν αναλύουν όσα εσύ, δεν μπαίνουν καν στην διαδικασία να σκεφτούν τόσα.
Το έπιασες το θέμα; Αφού ξεπεράσεις αυτό τότε μάθε και το άλλο.
Το μεγάλο τους κόλλημα είναι να ερωτεύονται την λάθος κοπέλα. Την (συνήθως) σκύλα αυτή που θα τους αλλάξει τα φώτα που θα τους κάνει μισογύνηδες, αδιάφορους και αιώνια ερωτευμένους (ειδικά τους πλατωνικά ερωτευμένους θα τους αποτελειώσει). Γιατί; σε αυτό δεν έχω απάντηση εσύ δηλαδή που θα πας στον πυροβολημένο τι είσαι καλύτερη; Ο άνθρωπος έχει μια τάση στον μαζοχισμό. Ως επί το πλείστων γουστάρουμε τα προβλήματα, τις δυσκολίες, όλα τα κουλά ρε παιδί μου, γιατί αλλιώς νιώθουμε να βαριόμαστε, ναι ρε συ και μένα μου τυχαίνει το κακό κάθε 3 και λίγο αλλά έχω και αυτογνωσία. Όχι ότι αυτό με σώζει αλλά είναι ένα βήμα. 
Το θέμα είναι ότι ο άντρας το βάσανο του το λατρεύει και δεν θα ξεκολλήσει για αυτό μην πας να το παίξεις μάγκας  και σωτήρας γιατί μετά θα τραβιέσαι και δεν θα φταίει ο "κολλημένος". Βέβαια ο χειρότερος της υπόθεσης είναι αυτή που τρέχει τον ερωτευμένο. Μου τύχε και σε φίλο και σε κολλητό και σε από όλα, και αυτές τις κοπέλες που ποτέ δεν κατάλαβα τις σιχαίνομαι. Βρε παιδί μου όλο και θα σου τύχει να σε ερωτευτεί κάποιος και εσύ να μην έχεις τα ίδια συναισθήματα μαζί του, το να παίζεις όμως με την ψυχολογία του ερωτευμένου είναι τουλάχιστον πουτανιά και σορι αγαπητέ αναγνώστη που Ομιλώ έτσι κοπέλα πράγμα αλλά, ας είμαστε ειλικρινείς! Και στον δικό μου έρωτα έπεσε ένας άμοιρος κάποτε το προσπάθησα ομολογώ γιατί συγκινήθηκα από το ενδιαφέρων του, αλλά όταν δεν μου βγήκε δεν τον κράτησα τον δόλιο καβάτζα. Γιατί αγαπητέ ερωτευμένε, γυναικά που σου τάζει πως μια μέρα θα είναι μαζί σου αλλά τώρα δεν είστε μαζί γιατί δεν είναι αρκετά ώριμη, σε θέλει για σουπερ καβάτζα, για αλεξίπτωτο στα δύσκολα πως το λένε και ποτέ μα ποτέ μην περιμένεις να σε νοιαστε ειλικρινά. Τόσο καιρό νομίζεις το κάνει;
Και αν αυτό το θεωρείς πρόβλημα να σου πω για τους άλλους που ερωτεύονται και δεν  το λένε ποτέ γιατί δεν αντέχουν την απόρριψη από την μια και μοναδική (ναι ρε παιδί μου και καλά ξέρεις τώρα). Ο! Ναι, συμβαίνει και αυτό! Υπάρχει μωρέ γυναίκα που θα της δείξεις πόσο δα πολύ την αγαπάς πως είσαι ερωτευμένος (όχι να σου γίνει εμμονή) και να μην συγκινηθεί και να σου δώσει μια ευκαιρία (οκ πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις) αλλά ρε σεις μη σκαλώνετε, κάντε την κίνηση σας, μπορεί να μην σας έχει πάρει χαμπάρι η άλλη και για αυτό να μην έχετε τα κατάλληλα δείγματα. 
Φίλε αναγνώστη θα ρωτήσεις ποία είμαι εγώ που μιλάω... καμία! Μια τυχαία που δεν ερωτεύτηκε ποτέ της είμαι. Αλλά είμαι πάνω από όλα φίλη και κοπέλα και μιλάω μέσα από τις δικές εμπειρίες αλλά και μέσα από των φίλων μου Το χω ρε παιδί μου ένα θεματάκι που μεγάλη κοπέλα δεν έχω ερωτευτεί ποτέ αλλά..πια δεν το περιμένω! Ο ενθουσιασμός έχει χαθεί, αν θέλει ο έρωτας δεν θα με κεραυνοβολήσει το ξέρω! Θα έρθει να με βρει, και έχει πολύ πλάκα όταν τον ανακαλύπτεις στα μάτια του άλλου, την σπίθα, το ενδιαφέρον, σε αυτό θα δώσω ευκαιρία σε αυτόν που φοβάται ή που διστάζει ευκαιρία θα δώσει η μοναξιά. Άλλωστε άλλο δειλός και άλλο ντροπαλός! 
Αυτά ρε παιδί μου μου βγήκαν τόσο αυθόρμητα απόψε, ενώ ταυτόχρονα έστελνα και μια εργασία για αυτό μη κρίνετε την νύστα και την τρέλα μου αυστηρά! Να περνάτε καλά φιλιά πολλά
YΣ Στην χώρα των θαυμάτων τα θαύματα γίνονται εκεί που δεν το περιμένεις.. στα απροσδόκητα! 

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Επέτειος (Παρεάκι των θαυμάτων #επιστροφή)

Σήμερα εμείς εδώ έχουμε επέτειο! Δεν ξέρω εσείς τι κάνετε εμείς γιορτάζουμε 20 χρόνια έγγαμου βίου! Όχι δικού μου καλέ!  Των γονιών μου... και ναι μου φαίνονται απίστευτα πολλά! Όχι μόνο επειδή είναι μαζί σύνολο 28 χρόνια χωρίς καμία διακοπή αλλά επειδή βλέπω στα μάτια τους την αγάπη!


Ξέρεις ρε παιδί μου την λάμψη στο βλέμμα τους, την τρυφερότητα στις κινήσεις τους, την σημασία του ενός για τον άλλο, ακόμα μετά από τόσα χρόνια και βλέποντας πόσο εύκολα χωρίζουν ή βαριούνται τα ζευγάρια εκείνοι είναι ότι πιο όμορφο αντίκρισα ποτέ γύρω από την αγάπη, γιατί φίλε αναγνώστη η αγάπη δεν είναι απλά μια έννοια είναι ουσία! Την βλέπεις, την αγγίζεις, την μυρίζεις μα πάνω από όλα την νιώθεις! 
Είναι αυτό που έχεις την ανάγκη να ζεις μαζί με τον άλλο να ξυπνάς πλάι του και ας σε πετάει στην γωνία του κρεβατιού, και ας ροχαλίζει οοοολο το βράδυ και δεν σε αφήνει να κλείσεις μάτι, κι ας είναι υποχόνδριος ή παραπονιάρης, ή ατσούμπαλος ή οτιδήποτε, είναι εκείνος ο άνθρωπος που θες να περάσεις όλη σου την ζωή μαζί του με ότι αυτό συνεπάγεται!
Όλο αυτό βέβαια με πάει συνειρμικά στην χτεσινή συζήτηση με το παρεάκι των θαυμάτων!
Όπου άκουσα σχόλια όπως "Πριγκίπισσα", "Ντίβα", "Να κατέβω απ'ο το κάστρο μου" "Μα που ζω" κλπ κλπ! Γιατί όλα αυτά; Γιατί δεν καταλαβαίνω τι έχουν πάθει οι άντρες. 
Δεν θα αναλύσω στο πόσο πολύ για όλα φταίει η σεξουαλική απελευθέρωση των γυναικών σε αυτό και όλα τα συναφή! Δεν με νοιάζει να δικαιολογήσω κανέναν.
Το θέμα είναι απλό και λέγετε ρόλοι! Ο άντρας που θα απαιτήσει μια γυναίκα πρέπει να μπορεί και να την διεκδικήσει, να την μαγέψει, να την θελήσει και όχι να έχει την απαίτηση να του κάτσει γιατί είναι... άντρας! Γιατί τότε φίλε μου δεν λέγεσαι αρσενικό!! 
Φυσικά δεν υπάρχει η απαίτηση εφ' όσον σε φτύνουν ή σε βασανίζουν να επιμένεις όχι προς θεού! Αλλά αυτή τη λογική του εγώ θα κάνω μια κίνηση και εσύ θα κάνεις όλες τις άλλες δεν την καταλαβαίνω για κανέναν λόγο!
Εκείνος είναι που θα σε διεκδικήσει θα σε φλερτάρει θα εκτεθεί! Πότε δεν πρέπει μια κοπέλα να εκτίθεται και πείτε με και ντίβα και ότι θέλετε! Ο άντρας που θα το κάνει αυτό σπάνια δεν θα κατακτήσει την καρδία μιας κοπέλας! Αντίθετα θα είναι ο πρίγκιπας για την ίδια και (πιστέψτε με) για όλες τις φίλες της. 
Όχι δεν μιλάω για παραμύθια για ρομάτζα και τα λοιπά μιλάω για τον άντρα που δεν θα φοβηθεί να εκτεθεί να δείξει πως θα παλέψει για αυτό που θέλει! Ενδιαφέρσου ρε συ λίγο και θα σου πω εγώ πως θα πέσει η κοπέλα σαν πρόβατο στην αγκαλιά σου!
Ήταν ένας μίνι θυμός που ξέσπασε επιτέλους! Να χαίρεστε την αγάπη ρε σεις εγώ την βλέπω μπροστά μου να με συγκινεί!
ΥΣ Στην χώρα των θαυμάτων δεν θέλουμε ιππότες με άσπρα άλογα αλλά αρσενικά με γρήγορα αυτοκίνητα! 

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Food in my spiti!


Η ζωή αγαπητέ αναγνώστη στο δικό μου σπίτι μπορεί να χαρακτηριστεί μονάχα ως κουλή!
Και δω εσύ ευλόγως θα μου πεις "γιατί;"
Θα σου πω αρχικά γιατί ενώ ήμουν υπερευτυχής που έφευγα από τη Βανοκρατία (Το κράτος της Βάνας) της μάνας, μητέρας, μαμάς του πατρικού μου (που κατά τα άλλα υπεραγαπώ) και εν τέλη κατέληξα να ζω σε μια παρόμοια σαδιστική κατάσταση!! Όσο υπέροχη, φανταστική και καταπληκτική μαμά και αν έχω είναι υπερβολική/σε σημείο κρίσης/τραγικά εκνευριστική με την καθαριότητα! Ναι δεν θέλει τρίχα ούτε πάνω στα μαλλιά μου όχι να έχει πέσει ΚΑΙ κάτω! Να μην μιλήσω για δαχτυλιές, για ξυπολισίες, για πιτσιλιές, για ακαταστασία κι άλλα μικρά τέτοια! Όχι αυτά είναι η καθημερινότητα υπερβολής που με μεγάλωσε η μαμά μου!
Εκεί που λες θα φύγω και το σπίτι μου θα είναι στάβλος εκεί κάπου θυμάσαι την κολλητή σου να σου λέει "καλά έτσι όπως σε μεγάλωσε η κυρα Βάνα σιγά μην και δεν είναι το σπίτι στην τρίχα!".
Αρχικά έτσι ήταν! Κυριολεκτικά! Μέσα στην τρίχα! Την τέταρτη μέρα κατέβηκα από το κρεβάτι και τα πόδια μου έπεσαν σε ένα στρώμα από χνούδια όμως, γιατί το κατά τα άλλα φοβερό νέο μου, από τα ΙΚΕΑ, πατάκι μαδάει! Μαδάει όσο δεν πάει άλλο και μαγνητίζει και τις τρίχες! Ο! ναι!!!! Τρίχες παντού αγαπητέ αναγνώστη! Και εκεί άλλαξαν όλα!
Η Τάνια που λες από εκείνη την αποφράδα μέρα άλλαξε την κοσμοθεωρία της! Έτσι θα ξυπνήσει κάθε πρωί για να πάει στο μάθημα και θα στρώσει το κρεβάτι της, θα τινάξει τα πατάκια και θα ποτίσει το φυτό το οποίο παρακάλαγε την μαμά της να μην το αφήσει και έχει άλλες έννοιες. Κατά τα άλλα μια φορά την εβδομάδα κάνει φασίνα, σφουγγαρίζει, σκουπίζει μπάνια τουαλέτες (αυτό μέρα παρά μέρα) νεροχύτες κλπ κλπ! Ποτέ δεν θα κοιμηθεί ή θα φύγει από το σπίτι με νεροχύτη γεμάτο (άντε μόνο κανένα ποτηράκι να του αφήσει) ή με πεταμένα ρούχα!
Αυτή είμαι αγαπητέ αναγνώστη η μάνα μου η ίδια. Βέβαια δεν βαράω υστερία δεν βάζω τον κόσμο να βγάζει τα παπούτσια του στην είσοδο, δεν τρελαίνομαι με τις λαδιές και τις δαχτυλιές. Τουλάχιστον όχι Ακόμα!
Κατά τα άλλα όμως καλά!
Να δα τώρα έκλεισα την πρώτη ολόκληρη εβδομάδα σπίτι μου! Και ομολογώ μ'αρέσει τοοοοοσο πολύ!!! Αυτό βέβαια τώρα συνεπάγεται ότι η μανούλα δεν θα δώσει ταπεράκια στο παιδί της. Κάτσε λοιπόν Τάνια και μάθε να κάνεις και κανένα φαΐ της προκοπής πέρα από αυγά τηγανιτά γιατί θα λιμοκτονήσουμε.
Άμα το 'χεις φίλε μου το 'χεις! Και θα φανεί από το πρώτο πιάτο!
Αυτό λοιπόν το πόστ αφιερώνετε στην υπέροχη μαμά μου που θα ναι περήφανη για το παιδί της που έμαθε να μαγειρεύει και σύντομα θα μάθει να κάνει και γλυκά (δεσμεύομαι αναγνώστη).


Και κάτι για το διάβασμα:


Το θέμα βέβαια τώρα είναι ότι έχω τραπεζώσει όλο τον κόσμο για να δείχνω την τέχνη μου (ευτυχώς λένε τα κάνω ελαφριά όλα) και στο τέλος δεν θα μείνει τίποτα για μένα σε αυτά τα ντουλάπια! Βέβαια αυτό είναι καλό γιατί όπως ΟΛΟΙ είδαμε τα φαγία μου δεν είναι και η επιτομή της καλής διατροφής και θα με ξαναδούν φίλοι και οικογένεια 32 κιλά περισσότερη! 
Αυτά προς το παρόν αγαπητοί μου αναγνώστες! Σύντομα θα επανέλθω και με άλλα νέα για την ζωή εδώ πέρα!!! Φιλία και καλά να περνάτε!!


ΥΣ Εδώ στην χώρα των θαυμάτων ήρθε ο καιρός να μάθουμε να πλένουμε και πιάτα!!


ΥΣ Οκ μην πέσετε να με φάτε που δεν έχω κάνει ακόμα γεμιστά και μουσακά αλλά εγώ αυτά τρώω!

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Εκείνα τα μικρά τα άγνωστα...

Βασανίστηκα τόσο πολύ να βρώ κάτι να σας γράψω αλλά ειλικρινά δεν είμαι σε θέση. Το μόνο που μπορώ (είμαι σε θέση) να μοιραστώ μαζί σας σήμερα ειναι αυτό:


Γιατί εδώ στην χώρα των θαυμάτων we found love in a hopeless place! Σοβαρά! Θα σας ενημερώσω σύντομα και αναλυτικά!

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

B-day!!!



Ήρθεεεεεεε, έφτασεεεεε, είναι επίσημα εδώ!!! Η 5η Νοεμβρίου η μεγαλύτερη και αγαπημενότερη μέρα του χρόνου είναι  finally εδώ! H μέρα που αγαπάμε πιο πολύ αφού είναι η μέρα των γενεθλίων μου!
Τρέξιμο για τα τελευταία ψώνια,  αγωνία για το ντύσιμο, απαντήσεις σε τηλεφωνήματα και μηνύματα να δεις όσους σήμερα θέλεις (ή πρέπει να δεις) κλπ κλπ.
Μέσα σε όλα αυτά όμως βρήκα τον χρόνο μου να σας γράψω μερικά πραγματάκια! Πρώτον δεν πρέπει να έχεις ανάγκη τον ύπνο χάνεις την μισή μέρα ρε παιδί μου. Δεν είναι δυνατόν αυτό δηλαδή!  Εν πάση περιπτώσει επειδή δεν έχω πολύ χρόνο θα σας τα πω λίγο αλλιώς σήμερα!


My favorite thing about this week was/is: Τώρα πρέπει να βρω ένα; Λοιπόν θα πω τα πολλά. Αν και σχήμα οξύμωρο για μια βδομάδα σαν και αυτήν που όλα πάνε τόσο άσχημα Θέλω να ελπίζω πως τα καλά σήμερα θα είναι σε μεγάλο βαθμό!
Colder weather makes me…:  wear τα καλύτερα μου ρούχα γιατί στα χειμωνιάτικα έχω και μια αδυναμία. 
Three things that make me terribly happy as of late are: Ότι δηλαδή έγω τρέχω σαν το Βέγγο (ναι επαναλαμβάνομαι το ξέρω αλλά ισχύει ρε σεις) και το απολαμβάνω και από πάνω;; Ναι μ'αρέσει που κάνω (επιτέλους) κάτι που αγαπώ!
I have a serious problem resisting: στην σοκολάτα. Πραγματικά τρώω πολύ και συνέχεια. Σπίτι μου έχω παντού! Ειλικρινά πρέπει να συντηρούμαι μόνο με σοκολάτα.
My favorite color to wear is: Αυτή την περίοδο; Γενικά στην ντουλάπα μου το μαύρο κυριαρχεί αλλά προτιμώ για τώρα το καφέ μπεζ σκούρο μουστρδοφθινοπωρινι (εγώ και η Μοιραράκη παιδί μου) και το navy blue.
Last nickname: Στην σχολή με λένε Πάντειο. Τα ξέρω λέει όλα! Ακόμα δεν ξέρω αν είναι κάλο αυτό ή κακό αλλά άμα με ρωτάνε να μην απαντήσω; 
Last best dream: H πλάκα είναι όχι τι είδα αλλα ότι το άτομο που αφορούσε ήταν το πρώτο διαδικτυακό προσωπικό χρόνια πολλά σήμερα το πρωί! Ξυπνάς καλά εσύ τώρα;;

Αυτά λοιπόν από την χώρα των θαυμάτων και την γεννεθλιάζουσσα από δω! Φιλούρες και καλό μήνα να έχετε!
ΥΣ Στην Χώρα των Θαυμάτων η 5η Νοεμβρίου είναι επίσημη αργία!! :-P