Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013

Στόχοι μου φτιαγμένοι από κιλό

Στόχοι, κίνητρα, αίτια, κίνητρα μέλλον. Οι στόχοι είναι το μέλλον. Λατρεύω τους στόχους, λατρεύω τα κίνητρα πως παρακινούν την ζωή, δίνουν ένταση, ώθηση εναρκτήρια ερεθίσματα. Πάθος. 
Το να κυνηγάς να βρεθείς κάπου, να τα καταφέρνεις μόνος σου, δίνει μια υπεραξία στο αποτέλεσμα. Ναι οκ, όλοι θα θέλαμε να είναι πιο εύκολα τα πράγματα, αλλά πόσο πιο εύκολα; και αν ήταν εύκολα, πόσο θα μας ενδιέφερε; ή και πιο απλά, αν ήταν εύκολα, θα μας ενδιέφεραν όντως;
Μου δίνουν ζωή οι στόχοι μου για το μέλλον, σαν να είναι η προσωπική μου βενζίνη που κινεί το όχημα της ύπαρξης μου προς τον προορισμό του. Δεν απαξιώνω τον προορισμό φυσικά. Όταν θα βρεθώ εκεί, θα τον ευχαριστηθώ στο έπακρο και ίσως θα τον απολαύσω και περισσότερο από ότι αν μου είχε χαριστεί, αλλά το ταξίδι, είναι δικό μου. Μου ανήκει και θα το δαμάσω.


Βέβαια οι στόχοι μου αυτό το εξάμηνο, αλληλοσυγκρούονται και κονταροχτυπιούνται για το ποιος θα αναδειχτεί ηγέτης. Να ας πούμε, στόχος είναι να χάσω καν-δύο κιλά πριν τις γιορτές, αλλά ο στόχος "θα κάνω την πιο ολοκληρωμένη και πετυχημένη" εργασία για την σχολή ξυπνά αισθήματα πείνας και λυσσαλέας γλύκας αποκρούοντας σε στρατηγικά σημεία το "μείον 2 κιλά μέχρι τις γιορτές" στόχο, ο στόχος εργασία λοιπόν από την άλλη, παραγκωνίζει σταθερά τον στόχο "θα δω 20 ταινίες ακόμα από τις 250 καλύτερες του imdb" αφήνοντας μου μόνο λίγο χώρο για ύπνο τις ώρες που δεν ασχολούμαι με τον στόχο "θα περάσω 10 -ακατέβατα- μαθήματα αυτό το εξάμηνο". Και κάπου εκεί ο στόχος "θα εξοικονομήσω χρήματα" χάνετε στην λαίλαπα του "θα διαβάσω 2 ακόμα βιβλία πριν το τέλος του 2013" και του "θέλω να πάρω εκείνο το υπέροχο σακάκι από τα ΖΑRA". 
Καταλαβαίνεις, ζω και γω τα δράματα μου. Τελείωσαν τα βιβλία που έχω στο back up, θέλω λεφτά για δώρα, οι φίλοι μου δεν με πάνε σινεμά, πρέπει να ξυπνήσω νωρίς να διαβάσω και να πάω τράπεζα. Και μέσα σε όλα αυτά, να κατεβάσω και καμία καινούρια σειρά να μην βαριέμαι. 



Οι μέρες κυλάνε γιορτινές, και το σπίτι μου είναι και επίσημα το αγαπημένο μου μέρος στον κόσμο. Το Χάρι Πότερ πάντα θα με κάνει να κλαίω, μου λείπει εκείνη η ψυχή στα ξένα, αλλά χαίρομαι που περνάει αξέχαστα. Και έφαγα κάτι νέα ντόνατς με μπουένο και μέχρι την άλλη βδομάδα με βλέπω plus 2 κιλά. 



ΥΣ Στην χώρα των θαυμάτων η μαγεία αυτή τη περίοδο, λέγεται kasetophono κάντε έναν κόπο και δεν θα απογοητευτείτε. Αγαπημένη λίστα το trip love και το όλες του Φθινοπώρου. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου